آفريند كه هنگام مرگش او را ديدار كند و به او گويد : اى دوست خدا ، مژده گير به كرامت و احترام از طرف خدا و رضوان ، سپس پيوسته با او است تا در گورش در آيد و مانند آن را به وى مىگويد : و چون مبعوث شود ، او را برخورد كند و مانند آن را به وى گويد ، سپس پيوسته با او است در نزد هر هراس ، او را مژده دهد و مانند آن به وى گويد ، مؤمن به او مىگويد : تو كيستى ؟ خدايت رحمت كناد ، در پاسخ مىگويد : من همان شادى هستم كه در دل فلان كس وارد كردى . ( 1 ) 13 - از عبد اللَّه بن سنان ، گويد : مردى نزد امام صادق ( ع ) بود و اين آيه را خواند ( 58 سوره احزاب ) : « و آن كسانى كه آزار مىدهند مؤمنين و مؤمنات را به جز براى آنچه خود كرده‌اند ( يعنى مجازات بر حق ) به راستى كه متحمل بهتان و گناه بزرگى شدند » گويد : امام صادق ( ع ) فرمود : پس چه ثوابى دارد آنكه آن مؤمن را شاد كند ؟ من گفتم : قربانت ، ده حسنه ، فرمود : آرى به خدا و هزار هزار حسنه . ( 2 ) 14 - از امام صادق ( ع ) فرمود : هر كه مؤمنى را شاد كند ، رسول خدا ( ص ) را شاد كرده و هر كه وسيلهء شادى رسول خدا ( ص ) را فراهم آورده ، آن را به خدا پيوسته و چنين است كسى كه گرفتارى و غم براى مؤمن فراهم سازد ( يعنى رسول خدا و بلكه خدا را آزرده است ) .